Καλημέρα σας!
Είναι μόλις 5 Αυγούστου κι έχουμε μπροστά μας ακόμη το υπόλοιπο του καλοκαιριού κι εάν προσθέσουμε και τον Σεπτέμβριο, χωρίς να γινόμαστε Κασσάνδρες και μάντεις κακών ειδήσεων, μάλλον πρέπει να ευχόμαστε να μη δούμε εικόνες από νέες πυρκαγιές. Ο Θεός να βάλει το χέρι του, ο καιρός ομοίως κι όλοι μας άλλο τόσο. Γι’ αυτό, χωρίς δεύτερη κουβέντα, πρέπει να έχουμε τον νου μας όλοι πολύ περισσότερο. Κι αυτό γιατί τα στοιχεία μάς δείχνουν πως η πλειονότητα των πυρκαγιών ξεκινούν από κάποια αμέλεια. Κάποιος στήνει μπάρμπεκιου κοντά σε δασική έκταση, άλλος κάνει δουλειές στο κτήμα του με τροχό ή με μηχάνημα ηλεκτροσυγκόλλησης και πετάνε σπίθες και το κακό ξεπηδάει με τις φλόγες να θεριεύουν μέσα σε χρόνο dt. Κι αυτή είναι η πλευρά της αμέλειας. Η άλλη πλευρά, του εμπρησμού, εμπεριέχει τον δόλο και τα λόγια είναι περιττά. Μόνο που χτες επιβεβαιώθηκε από το πόρισμα της Πυροσβεστικής πως η μεγάλη πυρκαγιά στη Βοιωτία, που στη συνέχεια πέρασε στη Δυτική Αττική, ξέσπασε από βραχυκύκλωμα σε καλώδια μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας από αιολικά πάρκα που έπεσαν σε ξερά χόρτα, με αποτέλεσμα να ξεσπάσει η φωτιά. Και γι΄ αυτό οι φωτογραφίες-ντοκουμέντα με τα λιωμένα-φθαρμένα καλώδια που είδαν το φως της δημοσιότητας, αποτυπώνοντας την έναρξη της φρίκης, σίγουρα προκαλούν τουλάχιστον οργή κι αγανάκτηση. Γιατί εάν συνδυαστεί με την τιτάνια προσπάθεια για να καθαρίσουν οι ιδιώτες τα οικόπεδα και οι δήμοι πάρκα και τα αλσύλλια και να πηγαίνει στον βρόντο όταν την πατάμε από ένα καλώδιο, το λιγότερο που θα μπορούσε να αναφωνήσει κανείς είναι «έλεος». Η ζημιά τεράστια. Μέχρι και χτες αργά τα ελικόπτερα έριχναν νερό στις μικρές εστίες που σιγόκαιγαν στην Αττικοβοιωτία και οι επίγειες δυνάμεις να δίνουν καταπονημένες για πέμπτη ημέρα τις μάχες με τα λεγόμενα «καντηλάκια» για να μην αναζωπυρωθούν κάποιες εστίες. Η λυπητερή μέχρι στιγμής είναι σκληρή: έκταση δασική κυρίως περίπου 138.000 στρεμμάτων -δηλαδή όσο περίπου είναι και το νησί της Αίγινας- έγιναν κρανίου τόπος. Ανάμεσά τους και τουλάχιστον 130 κατοικίες που έγιναν στάχτη, μόνο στο πανέμορφο μέχρι πρότινος Πόρτο Γερμενό. Οι αριθμοί, όπως λένε πολλές φορές, λένε την αλήθεια και δυστυχώς πάντα είναι σκληροί. Έτσι μας δείχνουν πως μόνο στην Αττική και μόνο την τελευταία δεκαετία έχει καεί το 42% των δασικών της εκτάσεων από τις καταστροφικές πυρκαγιές. Αυτό σίγουρα πονά όσο και μια δυνατή γροθιά στο στομάχι…
Οι φωτιές και η Θεσσαλονίκη στο Μαξίμου
Έτσι, την ώρα που μιλάμε για τη λυπητερή, να σας πούμε ότι σήμερα στις 11 το πρωί συνεδριάζει υπό τον πρωθυπουργό η διυπουργική επιτροπή για τις αποζημιώσεις των πυρόπληκτων. Το ζουμ θα αφορά στην πορεία υλοποίησης των μέτρων στήριξης για πολίτες, αγρότες και επιχειρήσεις που επλήγησαν από τις πρόσφατες καταστροφικές πυρκαγιές. Το στοίχημα είναι δύσκολο γιατί καταλαβαίνουμε όλοι πως οι ζημιές είναι μεγάλες και τα ποσά που θα χρειαστούν ανάλογα. Ελπίζουμε μονάχα όλα να γίνουν γρήγορα, αφού γίνεται αντιληπτό ότι οι ανάγκες των πυροπλήκτων είναι άμεσες. Ή τουλάχιστον να μην καθυστερήσουν πολύ, όπως έχει γίνει σε παρόμοιες καταστάσεις φυσικών καταστροφών, όταν μπλέκει η γραφειοκρατία και ξέρουμε όλοι πως ακόμη ζει και βασιλεύει στη χώρα πολλές φορές. Να σας πούμε όμως ότι πριν από τη συνεδρίαση της διυπουργικής, στις 10 το πρωί, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα δεχτεί στο Μέγαρο Μαξίμου τον δήμαρχο Θεσσαλονίκης, Στέλιο Αγγελούδη, και αυτονόητα πρόκειται για μια συνάντηση με μεγάλο ενδιαφέρον για τα θέματα της πόλης.
Τα 3 δισ. ευρώ και βλέπουμε…
Οι ζημιές όπως από τις πυρκαγιές δεν σταματούν φυσικά στην ελληνική επικράτεια. Αντίστοιχα και η λυπητερή στην ΕΕ… Χτες λοιπόν σε ένα εκτενές ρεπορτάζ τους οι Financial Times σημείωναν ότι οι πυρκαγιές και τα κύματα καύσωνα που πλήττουν τη Γαλλία, την Ισπανία και άλλες περιοχές της Ευρώπης έχουν ήδη κοστίσει πάνω από 3 δισ. ευρώ φέτος. Συνδέουν-αναδεικνύουν το αυξανόμενο κόστος των πυρκαγιών που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή. Στην ανάλυσή τους οι FT επισημαίνουν ότι σχεδόν μισό εκατομμύριο εκτάρια έχουν καεί μέσα στους πρώτους δύο μήνες της φετινής αντιπυρικής περιόδου, με οικονομικό κόστος 3,1 δισ. ευρώ μόνο για τις πέντε πιο πληγείσες χώρες της Ευρωζώνης —μεταξύ αυτών η Πορτογαλία, η Ελλάδα και η Ρουμανία. Το ποσό αυτό ξεπερνά κατά πολύ τις εκτιμήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για μέσο ετήσιο αντίκτυπο 2,5 δισ. ευρώ σε ολόκληρη την ΕΕ. Οι υπολογισμοί βασίζονται στη μεθοδολογία της Επιτροπής και αντιστοιχούν σε παρόμοιους υπολογισμούς της γαλλικής κυβέρνησης, αντανακλώντας το λεγόμενο κόστος "αποκατάστασης" — δηλαδή το κόστος επαναφοράς των καμένων εκτάσεων στην προηγούμενη κατάστασή τους. Πάντως, το συνολικό κόστος αναμένεται να είναι πολύ μεγαλύτερο. Ασφαλιστικές εταιρείες, νοικοκυριά και επιχειρήσεις ακόμα καταμετρούν τις ζημιές σε περιουσίες και καλλιέργειες, αλλά και η διατάραξη του τουρισμού στην κορύφωση του καλοκαιριού δεν είναι ακόμη μετρήσιμη. Σημειωτέον πως οι υπολογισμοί των FT δεν αντικατοπτρίζουν ακόμα πλήρως τις πιο πρόσφατες πυρκαγιές χώρα μας…
Ο Βαρτζόπουλος με συγχαρητήρια στα ΟΠΚΕ
Συνάντηση με τα στελέχη της ΟΠΚΕ Κεντρικού Τομέα Θεσσαλονίκης και της Ομάδας Κ 108-Δ Ανατολικού Τομέα είχε ο πρώην υφυπουργός Υγείας και βουλευτής ΝΔ στη Β’ Θεσσαλονίκης, Δημήτρης Βαρτζόπουλος. Σε ανάρτησή του στα social media σημειώνει πως «αξίζουν θερμά συγχαρητήρια για την επιχείρηση που οδήγησε στην εξάρθρωση εγκληματικής οργάνωσης, στη σύλληψη τριών μελών της και στην αποκάλυψη της κλοπής 96 μετασχηματιστών, με συνολική ζημιά άνω των 550.000 ευρώ». Στη συνάντηση, από όπου και η παρακάτω φωτογραφία, παρόντες ήταν ο Διευθυντής Ασφαλείας Θεσσαλονίκης, Ταξίαρχος Κωνσταντίνος Αθανασάκος, ο Διευθυντής ΟΠΚΕ, Αστυνομικός Υποδιευθυντής Γεώργιος Γκουγκουμάτης, και ο Τομεάρχης Ανατολικού, Αστυνόμος Α΄ Βασίλειος Σαραντόπουλος. Πάντως το μήνυμα που έστειλε με την επίσκεψή του ο κ. Βαρτζόπουλος, όπως έγραψε, είναι πολύ ξεκάθαρο: «Στηρίζουμε τους αστυνομικούς που βρίσκονται καθημερινά στην πρώτη γραμμή».
Δώρα στην Πινακοθήκη και η επίσκεψη που αξίζει
Γνωστοί εικαστικοί και συλλέκτες δώρισαν σημαντικά έργα τους στη Δημοτική Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης και αυτά βγαίνουν τώρα στο φως. Μέχρι τις 21 Αυγούστου εκτίθενται στους χώρους της Πινακοθήκης, στη Βίλα Μπιάνκα «Νέα αποκτήματα των ετών 2019-2023» σε επιμέλεια της Ιστορικού Τέχνης, Χαράς Θεοχάρους. Τα έργα είναι κυρίως σύγχρονων εικαστικών, όπως και κάποιων παλαιότερων και εμπλουτίζουν το δυναμικό των έργων που διαθέτει η Πινακοθήκη. Σε αυτά περιλαμβάνονται έργα ζωγραφικής, χαρακτικής, φωτογραφίας και κατασκευές, των εικαστικών: Αριστοτέλης Βασιλικιώτης, Σύνθια Γεροθανασίου, Γιώργος Κατσάγγελος, Νίκος Κεσσανλής, Ειρήνη Μωυσίδου, Σταύρος Παναγιωτάκης, Κοσμάς Παυλίδης, Πάρις Πετρίδης, Άρις Προδρομίδης, Πολύκλειτος Ρέγκος, Εγκράτεια Ρούμπου, Σόφη Σενόγλου, Στέλιος Σκούλος, Γιάννης Σπυρόπουλος, Δημήτρης Ταντανόζης, Μαρίνος Τσαγκαράκης, Τάκης Τσεντεμαΐδης, Αγλαΐα Τσιακμακοπούλου, Hanne Moth, Schwarzer Bernd, Vladimir Velickovic. Αξίζει μία επίσκεψη για να θαυμάσουμε από κοντά σύγχρονα έργα γνωστών δημιουργών και να αναγνωρίσουμε τη σημασία της χειρονομίας τους. Η Δημοτική Πινακοθήκη είναι ανοιχτή από την Τρίτη ως την Παρασκευή από τις 10 το πρωί ως τις 8 το βράδυ και το Σάββατο από τις 9 το πρωί ως τις 5 το απόγευμα.
Τι θα άλλαζες αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο παρελθόν;
Το σημερινό μας βιβλίο δεν διαβάζεται μονορούφι. Έτσι εξάλλου πίνεται κι ο καφές, όχι μονορούφι. Ο γεννημένος στην Οσάκα της Ιαπωνίας το 1971 Τοσικάζου Καβαγκούτσι, στο βιβλίο του «Πριν κρυώσει ο καφές» (εκδ. Κλειδάριθμος, μετάφραση Βάσια Τζανακάρη), αναδεικνύει μέσα στις 247 σελίδες του ένα συγκινητικό, εκκεντρικό και νοσταλγικό διαφορετικό ταξίδι. Γι’ αυτό κι ούτε λίγο ούτε πολύ αναρωτιέται «τι θα άλλαζες εάν μπορούσες να ταξιδέψεις πίσω στον χρόνο;». Με το βιβλίο μεταφερόμαστε σε ένα μικρό σοκάκι στο Τόκιο, υπάρχει ένα καφέ που σερβίρει καλοψημένο καφέ εδώ και περισσότερα από εκατό χρόνια. Αυτό το μαγαζί όμως προσφέρει μια μοναδική εμπειρία στους πελάτες του –τη δυνατότητα να ταξιδέψουν πίσω στον χρόνο. Τέσσερις άνθρωποι επισκέπτονται το καφέ ελπίζοντας ο καθένας τους να αξιοποιήσει το ταξίδι στον χρόνο με σκοπό να κουβεντιάσει με τον εραστή που έφυγε μακριά, να λάβει το γράμμα από τον σύζυγο που έχει χάσει τη μνήμη του, να δει την αδερφή για τελευταία φορά και να συναντήσει την κόρη που δεν είχε ποτέ την ευκαιρία να γνωρίσει. Αλλά το ταξίδι στο παρελθόν ενέχει κινδύνους: Οι πελάτες πρέπει να καθίσουν σε μια συγκεκριμένη καρέκλα, δεν κάνει να φύγουν από το καφέ και, τέλος, το σημαντικότερο, πρέπει να επιστρέψουν στο παρόν πριν κρυώσει ο καφές…
